Behandeling van mitralisklepaandoeningen
Mitralisklepstenose
Mitralisklepstenose is een aandoening waarbij de mitralisklep, die zich tussen de linkerboezem en de linkerkamer van het hart bevindt, vernauwd raakt en niet volledig opengaat. Hierdoor wordt de bloedstroom naar de belangrijkste pompkamer van het hart beperkt, waardoor het hart harder moet werken.
Symptomen kunnen zijn: ademnood (vooral tijdens activiteit of als je ligt), vermoeidheid, gezwollen enkels, hartkloppingen, duizeligheid, pijn op de borst of bloed ophoesten.
De behandeling hangt af van de ernst. Milde gevallen kunnen worden behandeld met medicijnen zoals diuretica of antistollingsmiddelen. Ernstigere gevallen kunnen procedures vereisen zoals ballonvalvulotomie (of valvuloplastiek), reparatie van de mitralisklep of een vervangende operatie.
Wat is mitralisklepregurgitatie?
De mitralisklep is de klep tussen de linkerboezem en de linkerkamer van je hart. Bij een normaal werkende mitralisklep stroomt het bloed in één richting van de linkerboezem naar de linkerhartkamer. Wanneer de twee blaadjes van de mitralisklep niet goed sluiten, stroomt het bloed terug door de klep naar de linkerhartkamer. Dit wordt mitralisklepregurgitatie (of MR) genoemd en kan ook een lekkende hartklep worden genoemd. Om dit te compenseren en het bloed door het lichaam te laten stromen, pompt de linker hartkamer harder. Deze belasting kan leiden tot andere hartcomplicaties, die ernstiger kunnen zijn als er sprake is van hartfalen.
Wat is mitralisklepinsufficiëntie?
Oorzaken van mitralisklepregurgitatie
Er zijn twee soorten mitralisklepregurgitatie (MR), één soort MR wordt primaire (of degeneratieve) MR genoemd. Het wordt veroorzaakt door een structureel probleem in de mitralisklep zelf. Primaire MR kan gerelateerd zijn aan één of meerdere onderdelen van de klep, zoals klepbladen, chordae (ook peesdraden of peeskoordjes genoemd) of papillaire spieren.
Het andere type heet secundaire (of functionele) MR. Dit wordt veroorzaakt door een hartaandoening die leidt tot een vergrote linkerhartkamer en/of linkerboezem, waardoor de klep niet goed kan sluiten. Deze vergroting van de hartkamer komt het meest voor bij patiënten met hartfalen.
Symptomen
De tekenen en symptomen van mitralisklepinsufficiëntie hangen af van hoe ver de insufficiëntie is gevorderd en hoe snel deze zich heeft ontwikkeld. Soms veroorzaakt het weinig of geen symptomen. Als er echter wel symptomen zijn - vooral bij ernstige mitralisklepinsufficiëntie - kunnen deze het volgende omvatten:
Kortademigheid, vooral na inspanning of wanneer u ligt
Slaperigheid, kortstondig bewustzijnsverlies, “zwart zien” voor de ogen
Gevoel van zwakte en uitputting, vooral bij verhoogde activiteit (bijvoorbeeld traplopen)
Prikkelende hoest, die vaak verergert wanneer men ligt
Overmatige vochtophoping, gezwollen voeten en enkels
Verlies van eetlust
Overmatig urineren 's nachts
Een lekkende hartklep wordt lange tijd door het lichaam getolereerd zonder dat de betrokkenen er iets van merken. Tegen de tijd dat de symptomen optreden, is er echter vaak al sprake van een vergevorderde hartklepaandoening. Ernstige mitralisklepregurgitatie is daarom een ernstige aandoening die tijdig moet worden gediagnosticeerd en behandeld om de bovengenoemde gevolgen te voorkomen.
Wat gebeurt er in het lichaam als mitralisklepinsufficiëntie (MR) onbehandeld blijft?
Onbehandelde mitralisklepinsufficiëntie kan leiden tot ernstige complicaties, waaronder hartfalen, een onregelmatig hartritme zoals atriumfibrilleren, pulmonale hypertensie en mogelijk levensbedreigende hartritmestoornissen. In ernstige gevallen kan het ook het risico op bloedstolsels, beroertes en endocarditis (infectie van het hartvlies en de hartklep) verhogen.
Diagnose van mitralisklepregurgitatie
Als mitralisklepregurgitatie wordt vermoed, zal de arts als een van de eerste diagnostische maatregelen met een stethoscoop naar het hart luisteren. Het terugstromen van bloed uit de linkerventrikel door de zieke mitralisklep naar de linkerboezem van het hart is duidelijk te horen door de stethoscoop.
Er zijn ook een aantal andere mogelijkheden:
Echocardiografie
Een van de belangrijkste en meest informatieve onderzoeken voor het opsporen van mitralisklepinsufficiëntie is een echografisch onderzoek van het hart, een echocardiogram. De arts kan zien hoe het bloed terugstroomt van de linkerhartkamer naar het linkeratrium en hoe het linkeratrium vergroot is.
Echocardiografie kan van buitenaf worden uitgevoerd (transthoracale echocardiografie) en ook van binnenuit via de slokdarm (transoesofageale echocardiografie). Bij een zogenaamde stressechocardiografie wordt de patiënt blootgesteld aan een lichte belasting op de fietsergometer om de hartslag te versnellen, aangezien het moeilijk is om de ernst van de aandoening te beoordelen tijdens een onderzoek in rust. Als dit om gezondheidsredenen niet mogelijk is, kan het meerdere keren snel knijpen in een schuimrubberen bal met de hand ook helpen om de hartslag iets te versnellen en zo de mitralisklepinsufficiëntie beter zichtbaar te maken.
Elektrocardiogramonderzoek (ECG)
Een elektrocardiogram (ECG) registreert de elektrische activiteit van het hart en maakt het mogelijk om een abnormale hartslag of schade aan de hartspier op te sporen. Een röntgenfoto van de borstkas laat een vergroting van het linkeratrium en vochtophoping in de longen (oedeem) zien. Tijdens een hartkatheterisatie kan worden bepaald hoeveel bloed er bij elke hartslag vanuit de linkerhartkamer via de zieke mitralisklep terugstroomt naar het linkeratrium.
MitraClip™-therapie
Het MitraClip™ Transcatheter Edge-to-Edge Repair System is een eersteklas TEER-oplossing met bewezen prestaties en resultaten en is het enige hulpmiddel dat wordt genoemd in gevestigde richtlijnen voor de behandeling van MR. Het omvat een implantaat (clip) dat aan de randen van uw mitralisklep wordt bevestigd om deze samen te brengen. Het systeem heeft vier clipmaten, zodat uw arts de clip kan kiezen die geschikt is voor uw hart.
Hoe kan je mitralisklepinsufficiëntie behandelen?
Hoe werkt de MitraClip-procedure?
PATIËNTENVERSLAG - Erica
Gebruik van de MitraClip™
De procedure wordt onder algehele narcose uitgevoerd en de patiënt moet daarna een paar dagen in het ziekenhuis blijven. Om toegang te krijgen tot de mitralisklep wordt een flexibele, lange geleidekatheter via een beenader in de lies ingebracht en naar het hart gebracht. Deze katheter wordt vervolgens gebruikt om de MitraClip™ aan de mitralisklep te bevestigen en ervoor te zorgen dat deze beter sluit. Tijdens de procedure kunnen artsen de positie van de clip op het kloppende hart controleren en indien nodig corrigeren tot de gewenste optimale vermindering van de insufficiëntie is bereikt, aangezien de vermindering van de mitralisklepinsufficiëntie in realtime wordt gevolgd met behulp van een 3D-echografie.Het kan zijn dat er meer dan één clip geïmplanteerd moet worden. Dit wordt besloten door uw arts en gebeurt tijdens dezelfde procedure.
1. Uw arts zal het systeem via een ader in de liesstreek inbrengen en het naar het hart voortbewegen.
2. Het MitraClip-implantaat wordt via de katheter van het rechteratrium naar het linkeratrium en uiteindelijk naar uw mitralisklep geleid.
3. Uw arts zal MitraClip op de juiste plaats op uw mitralisklep implanteren. Het MitraClip-implantaat grijpt de klepbladen van de mitralisklep vast om hun randen samen te brengen en mitralisklepinsufficiëntie te verminderen.
4. Zodra het implantaat op zijn plaats zit en goed werkt, worden het Clip Delivery System en de Steerable Guide Catheter uit uw lichaam verwijderd.
5. Het MitraClip-implantaat wordt een permanent onderdeel van uw hart, waardoor uw mitralisklep beter sluit en de terugstroming van bloed wordt verminderd.
Voor wie is de therapie geschikt?
Percutane (door de huid) reparatie van de mitralisklep met een MitraClip™ is met name geschikt als alternatief voor patiënten met ernstige mitralisklepregurgitatie die een hoog operatierisico hebben - bijvoorbeeld vanwege bijkomende ziekten of een hoge leeftijd.1 Voor patiënten die last hebben van symptomen van mitralisklepregurgitatie maar geen kandidaat zijn voor een openhartoperatie, biedt deze minimaal invasieve procedure de kans om mitralisklepregurgitatie en de symptomen daarvan te verbeteren.2 Dit kan leiden tot een aanzienlijke verbetering van de kwaliteit van leven3 voor deze patiënten.
Er zijn tal van criteria die bepalen of de MitraClip™ voor elke individuele patiënt een mogelijke therapie is voor mitralisklepregurgitatie. Alleen een arts kan beslissen of percutane reparatie van de mitralisklep een optie is voor jou of uw dierbare!
De mitralisclipbehandeling stap voor stap uitgelegd
Hier vind je de informatie over het traject wat je gaat doorlopen wanneer u bent doorverwezen voor een Mitralis Clip procedure. Wat er gedurende dit traject allemaal gedaan wordt, welke mensen je ontmoet en wat hun taak is. Eveneens wordt je geïnformeerd over de vervolgstappen na je behandeling.
Ik ben door mijn arts doorverwezen naar een MitraClip centrum
Ik ontmoet de interventiecardioloog
Is mijn hart geschikt voor een Mitralis Clip?
De beslissing van de arts voor de keuze van de behandeling wordt voor een belangrijk deel bepaald door hoe de klep eruit ziet. Hiervoor moet ik een echografisch onderzoek ondergaan; genoemd TEE (= Trans Eosophagal Echografie). Maar wat is dat precies?
DAG 1 | Ik word opgenomen in het ziekenhuis voor een Mitralis Clip procedure
Ik heb een gesprek met een arts die me de volgende stappen zal uitleggen.
DAG 2 | de Mitralis Clip procedure
Wat gebeurt er tijdens de Mitralis Clip PROCEDURE
Wie zijn de mensen die voor mij zorgen tijdens de procedure?
De Verpleegkundige
De Anesthesioloog
De Interventie Cardioloog
De Echocardioloog
DAG 3-5 | Direct na de procedure en daarna
Wat gebeurt er in de uitslaapruimte? Wat gebeurt er tijdens de herstel periode; op de Afdeling Cardiologie en na ontslag wanneer ik weer thuis ben?
Na de procedure
Na een percutane mitralisklepreparatie met de MitraClip™ blijft de patiënt aanvankelijk 24 uur op de intensive care en wordt vervolgens drie tot vijf dagen op de normale ziekenhuisafdeling gecontroleerd. Dit zijn slechts richtlijnen - de behandelende artsen zullen de verblijfsduur aanpassen aan de individuele behoeften en gezondheidseisen.
De meeste patiënten ervaren direct na de ingreep een verbetering van de klinische symptomen (verbetering van ademnood en inspanningstolerantie). Toch moet er na een percutane mitralisklepreparatie nog medicatie worden ingenomen, met name om het bloed te verdunnen en eventueel bestaand hartfalen te behandelen. Het is heel belangrijk dat de instructies van de arts met betrekking tot de medicatie die daarna moet worden ingenomen, worden opgevolgd om de gezondheid van de patiënt niet in gevaar te brengen.
Na ontslag uit het ziekenhuis moeten zware activiteiten (zoals tillen en dragen) gedurende minstens 30 dagen worden vermeden. De meeste patiënten die een MitraClip™ hebben gekregen, hebben thuis geen speciale hulp nodig buiten de gebruikelijke zorg die nodig is voor alle andere aandoeningen.
De behandelend arts zal je daarom na de ingreep de patiëntenpas geven, die je dan altijd bij je moet dragen.
Verslagen van patiënten die een MitraClip™ hebben gekregen
Wereldwijd zijn al meer dan 300.000 patiënten behandeld met percutane mitralisklepreparatie (m-TEER). In de volgende voorbeelden doen zij verslag van hun ziekte, de behandeling met de MitraClip™ en hun leven na de procedure.
Video's met patientenverhalen
PATIËNTENVERHAAL - Erica
Patiëntenverhaal - Julie
Patiëntenverhaal - Luca
Patiëntenverhaal - Scott
9-NL-5-17000-07 02-2026