Behandeling van tricuspidalisklepregurgitatie
Tricuspidalisklep
De tricuspidalisklep bevindt zich tussen de rechterboezem en de rechterhartkamer. Bij een normaal werkende tricuspidalisklep stroomt het bloed in één richting van de rechterboezem naar de rechterhartkamer.
Tricuspidalisklepstenose
Artsen noemen een vernauwing van de opening van de tricuspidalisklep tricuspidalisklepstenose. Als door de vernauwing bloed terugstroomt in de bloedsomloop, treden typische symptomen op zoals vocht vasthouden (oedeem), verlies van eetlust, misselijkheid, braken en oprispingen. Tricuspidalisklepstenose wordt meestal veroorzaakt door reumatische koorts. Aangezien reumatische koorts tegenwoordig nauwelijks voorkomt, is tricuspidalisklepstenose ook een vrij zeldzame aandoening. Andere mogelijke oorzaken van tricuspidalisklepstenose zijn bijvoorbeeld een tumor of een bloedstolsel.
Tricuspidalisklepregurgitatie
Lekkage van de tricuspidalisklep, ook wel tricuspidalisklepregurgitatie (TR) genoemd, is een veel voorkomende aandoening. Vaak stroomt er echter maar een kleine hoeveelheid bloed terug naar de rechterboezem, zodat er geen symptomen optreden. Tricuspidalisklepregurgitatie ontstaat meestal niet uit zichzelf, maar als gevolg van een andere hartaandoening, zoals hartfalen (hartinsufficiëntie), omdat wanneer de rechterkant van het hart vergroot, de tricuspidalisklep uit elkaar wordt getrokken en dan niet meer goed kan sluiten. In ernstige gevallen kan het hart het bloed dan niet meer effectief naar de longcirculatie (hart-longen-hart) pompen, waardoor het terugstroomt naar de systemische circulatie (hart-lichaam-hart).
Symptomen
De symptomen van tricuspidalisklepregurgitatie hangen af van hoe ver de insufficiëntie is gevorderd en hoe snel deze zich heeft ontwikkeld. Soms veroorzaakt het weinig of geen symptomen. Als er echter wel symptomen zijn - vooral bij ernstige tricuspidalisklepregurgitatie - kunnen deze het volgende omvatten:
Kortademigheid, vooral na inspanning of wanneer u ligt
Slaperigheid, kortstondig bewustzijnsverlies, “zwart zien” voor de ogen
Overmatige vochtophoping, gezwollen voeten en enkels
Gevoel van zwakte en uitputting, vooral bij verhoogde activiteit (bijvoorbeeld traplopen)
Kriebelhoest, die vaak verergert wanneer men ligt
Overmatig urineren 's nachts
Verlies van eetlust
Hartkloppingen, gevoel van een snelle, fladderende hartslag
Een lekkende hartklep wordt lange tijd door het lichaam getolereerd zonder dat de betrokkenen er iets van merken. Als het hart het terugstromende bloed echter niet meer kan compenseren door de productie te verhogen, komt het terug in de longcirculatie. Wanneer de symptomen optreden, is er vaak al sprake van een vergevorderde hartklepaandoening.
In een vergevorderd stadium kan tricuspidalisklepregurgitatie ertoe leiden dat de lever en de nieren niet meer goed functioneren en, indien onbehandeld, zelfs tot hartfalen leiden. Daarom is ernstige tricuspidalisklepregurgitatie een ernstige aandoening die tijdig behandeld moet worden.
Diagnose
Als tricuspidalisklepregurgitatie (TR) wordt vermoed, kan je arts verschillende procedures toepassen om dit specifiek vast te stellen.
Auscultatie (luisteren)
Als er tricuspidalisinsufficiëntie wordt vermoedt, moet er eerst met een stehoscoop naar het hart worden geluistert. De terugstroom van bloed vanuit de rechterventrikel via de aangetaste tricuspidalisklep naar het rechteratrium van het hart is duidelijk te horen via de stethoscoop.
Echocardiografie (echo)
Een van de belangrijkste en meest informatieve onderzoeken voor het opsporen van tricuspidalisinsufficiëntie is een echografisch onderzoek van het hart, een echocardiogram. De arts kan zien hoe het bloed terugstroomt van de rechterhartkamer naar het rechteratrium en hoe het rechteratrium vergroot is.
Echocardiografie kan van buitenaf worden uitgevoerd (transthoracale echocardiografie) en ook van binnenuit via de slokdarm (transoesofageale echocardiografie). Bij een zogenaamde stressechocardiografie wordt de patiënt blootgesteld aan een lichte belasting op de fietsergometer om de hartslag te versnellen, omdat het moeilijk is om de ernst van de aandoening te beoordelen tijdens een onderzoek in rust. Als dit om gezondheidsredenen niet mogelijk is, kan het meerdere keren snel knijpen in een schuimrubberen bal met de hand ook helpen om de hartslag iets te versnellen en zo de tricuspidalisinsufficiëntie beter zichtbaar te maken.
Elektrocardiogramonderzoek (ECG)
Een ECG toont de elektrische activiteit van het hart en helpt bij het diagnosticeren van een abnormaal hartritme. Deze test is niet specifiek voor de diagnose van tricuspidalisinsufficiëntie, maar wordt gebruikt om de functionele toestand van het hart te bepalen.
Behandeling van tricuspidalisklepziekte
De behandeling van tricuspidalisklepziekte hangt af van de ernst en het type van de aandoening. Milde gevallen kunnen worden behandeld met medicijnen zoals diuretica om vochtophoping te verminderen en anticoagulantia om stolsels te voorkomen. In meer gevorderde gevallen worden chirurgische opties overwogen. Deze omvatten reparatie van de klep, waaraan de voorkeur wordt gegeven wanneer dit mogelijk is, of vervanging van de klep door middel van mechanische of biologische kleppen. Minimaal invasieve procedures, zoals kathetertechnieken, kunnen geschikt zijn voor patiënten met een hoog risico. Beslissingen over behandeling zijn gebaseerd op individuele symptomen, algemene gezondheid en de aanwezigheid van andere hartaandoeningen. Regelmatige controle en inbreng van specialisten zijn essentieel voor optimale zorg.
PATIËNTENVERSLAG - Lindel
Hoe werkt TriClip™ therapie?
Tricuspidalis TEER is een minimaal invasieve procedure die een optie kan zijn voor patiënten die te ziek zijn voor een operatie (ook wel hoog operatierisico genoemd). In tegenstelling tot een operatie is het bij TEER niet nodig om de borstkas te openen en het hart tijdelijk stil te leggen.
Bij de TEER-procedure wordt het implantaat op twee of meer bladen van uw tricuspidalisklep geplaatst. Dit vermindert de tricuspidalisklepregurgitatie en de klep blijft openen en sluiten aan weerszijden van het implantaat, waardoor het bloed kan doorstromen. Soms worden er meer dan één implantaat op de tricuspidalisklepbladeren gebruikt.
Hoe werkt de procedure?
De procedure vereist geen open hartoperatie, waardoor real-time evaluatie van de impact van het TriClip™ implantaat op TR en real-time positionering en herpositionering om de TR-reductie te optimaliseren mogelijk is.
TriClip™ implantaten wordt geïmplanteerd met steriele technieken waarbij gebruik wordt gemaakt van fluoroscopie en echocardiografische beeldvorming. Het TriClip-systeem wordt onder fluoroscopische begeleiding voorzichtig via de femorale ader naar het hart gebracht, waar het in de tricuspidalisklep wordt geplaatst. Nadat de arts tevreden is over de TR-reductie en de tricuspidalisklepfunctie, wordt het implantaat geplaatst en wordt het afgiftesysteem uit het lichaam van de patiënt verwijderd.
De procedure wordt uitgevoerd onder algehele narcose.
Procedurele stappen
Na de procedure
Na een percutane reparatie van de tricuspidalisklep met de TriClip™ passen de behandelende artsen de verblijfsduur aan de individuele behoeften en gezondheidseisen aan.
De meeste patiënten ervaren direct na de ingreep een verbetering van hun klinische symptomen (verbetering van ademnood en inspanningstolerantie). Toch moet er na de percutane tricuspidalisklepreconstructie nog medicatie worden ingenomen, vooral om het bloed te verdunnen en, indien nodig, om eventueel bestaand hartfalen te behandelen. Het is heel belangrijk dat de instructies van de arts met betrekking tot de medicatie die daarna moet worden ingenomen, worden opgevolgd om je gezondheid niet in gevaar te brengen.
Na ontslag uit het ziekenhuis moeten zware activiteiten (zoals tillen en dragen) minstens 30 dagen vermeden worden. De meeste patiënten die een TriClip™ hebben gekregen, hebben thuis geen speciale hulp nodig buiten de gebruikelijke zorg die nodig is voor alle andere aandoeningen.
Video's met Patiëntenverhalen
Patiëntenverhaal - Javier
Patiëntenverhaal - Cruz
Referenties
- Paul Sorajja et al. Transcatheter Repair for Patients with Tricuspid Regurgitation. N Engl J Med. 2023, DOI: 10.1056/NEJMoa2300525
- www.nejm.org/doi/pdf/10.1056/NEJMoa2300525
- www.hartstichting.nl/hart-en-vaatziekten/behandelingen/hartklepoperatie
- www.cardiologiecentra.nl/kennis/hart-en-vaatziekten/behandelingen-hartklepafwijkingen/
9-NL-5-17001-07 02-2026