Om je hart goed te laten werken, heeft het een constante toevoer van zuurstofrijk bloed nodig. Dit wordt geleverd door de kransslagaders. Als deze slagaders vernauwd of verstopt raken - meestal door een opeenhoping van vetafzettingen die plaques worden genoemd - krijgt de hartspier niet genoeg zuurstof. Deze aandoening staat bekend als coronaire hartziekte of CHZ.
Hartaandoeningen kunnen pijn op de borst (angina pectoris) veroorzaken of leiden tot een hartaanval. Na verloop van tijd kan het ook de hartspier verzwakken, waardoor het voor het hart moeilijker wordt om effectief bloed te pompen. Dit kan uiteindelijk leiden tot hartfalen, een langdurige aandoening waarbij het hart niet meer zo goed aan de behoeften van het lichaam kan voldoen.
Inzicht in en omgaan met hartinsufficiëntie is een belangrijke stap in het voorkomen of vertragen van de progressie van hartfalen. Als je hartinsufficiëntie of een hoge bloeddruk hebt, kan het voor de gezondheid van je hart een groot verschil maken om samen met je zorgverleners deze aandoeningen onder controle te houden.
Hoe hartaandoeningen zich ontwikkelen tot ernstig hartfalen
Hartfalen kan om vele redenen ontstaan, maar een van de meest voorkomende oorzaken is coronaire hartziekte (CHZ). Andere aandoeningen die een rol spelen zijn hoge bloeddruk, onregelmatige hartritmes, hartklepproblemen en eerdere hartaanvallen.
Hartaandoeningen ontstaan wanneer de slagaders die je hartspier van zuurstofrijk bloed voorzien, vernauwd of geblokkeerd raken. Deze slagaders - de kransslagaders - kunnen verstopt raken met vetafzettingen, waardoor de bloedstroom naar het hart vermindert. Als de hartspier na verloop van tijd niet genoeg zuurstof krijgt, wordt hij zwakker en kan hij minder goed bloed pompen.
Als dit zuurstoftekort aanhoudt, kan het pompvermogen van het hart aanzienlijk afnemen. Dit kan leiden tot chronisch hartfalen, een langdurige aandoening waarbij het hart niet kan voldoen aan de behoeften van het lichaam.
Een vroegtijdige behandeling van hart- en vaatziekten - door veranderingen in levensstijl, medicatie en regelmatige controles - kan het risico op het ontwikkelen van hartfalen later verminderen.
Ongewoon slecht presteren kan wijzen op hartfalen
In het beginstadium van hartfalen merk je de klachten misschien alleen tijdens lichamelijke inspanning. Traplopen of bergopwaarts lopen kunnen ervoor zorgen dat je zich ongewoon moe of kortademig voelt. Maar naarmate de aandoening voortschrijdt, betekent het verminderde vermogen van het hart om bloed te pompen dat de klachten ook kunnen optreden als je rust.
De impact van coronaire hartziekte (CHZ) op je hart hangt af van welke delen van het hart zijn aangetast door vernauwde slagaders. Als de rechterkant van het hart verzwakt is, kan het bloed terugstromen in de aderen. Dit kan leiden tot vochtophoping (oedeem) in de benen, enkels of zelfs de buik en lever in verder gevorderde gevallen.
Als de linkerkant van het hart is aangetast, kan er bloed terugstromen naar de longen. Dit kan de ademhaling bemoeilijken, vooral tijdens lichamelijke inspanning. In ernstigere gevallen kan ademnood zelfs optreden als men ligt of in rust is.
Als beide kanten van het hart zijn aangedaan, kunnen de symptomen van beide soorten stuwing samen optreden, zoals zwelling in de benen en ademnood.
Hoewel hartfalen een langdurige aandoening is, kan het vaak effectief worden behandeld met de juiste behandeling. Daarom is het belangrijk om de voorgeschreven hartmedicatie regelmatig in te nemen en naar vervolgafspraken te gaan. Deze behandelingen helpen de klachten te verminderen, verbeteren de kwaliteit van leven en kunnen de progressie van de ziekte vertragen.
