Verbetering van de levenskwaliteit met de TriClip-therapie

Deze klep wordt ook wel de "vergeten hartklep" genoemd, bevindt zich in de opening tussen de rechterboezem en de rechterhartkamer en bestaat meestal uit drie (Latijnse "tri") weefselblaadjes: de tricuspidalisklep. Als de klep volledig functioneert, werken de blaadjes als een retourklep en zorgen ze ervoor dat het bloed van de rechterboezem naar de rechterhartkamer stroomt, maar niet terug.
Veel vaker dan verwacht is de hartklep echter lek en is de bloedstroom verstoord. In de geneeskunde staat dit bekend als tricuspidalisklepregurgitatie. In zeldzame gevallen is dit aangeboren, maar meestal is het het gevolg van een reeds bestaande aandoening. Dit zijn bijvoorbeeld aandoeningen van de aorta- en/of mitralisklep zoals aortaklepstenose, mitralisklepstenose of mitralisklepregurgitatie, disfunctie van de linkerkamer, boezemfibrilleren, pulmonale hypertensie of ontsteking van de binnenbekleding van het hart (endocarditis). Daarnaast kan de bevoegdheid van de klep worden beperkt door bijvoorbeeld een pacemakerdraad. Om voldoende bloed in het lichaam te kunnen blijven pompen, moet het hart dan des te harder werken en daarom blijft tricuspidalisklepregurgitatie (TR) - net als milde vormen van andere hartklepaandoeningen - vaak in een vroeg stadium onopgemerkt. Als het echter onbehandeld blijft, verergert tricuspidalisklepregurgitatie in de loop van de tijd. Maar dat is niet alles: de hartspier wordt dikker door het constante extra werk. Bovendien neemt de druk in het rechterhart toe, waardoor de rechterhartkamerwand uitzet. Hierdoor worden de hartkamers groter en worden de klepbladen uit elkaar getrokken. Na verloop van tijd kan het hart de terugstroom van bloed door de defecte "klep" niet meer compenseren en wordt het steeds zwakker. De prestaties en levenskwaliteit gaan steeds verder achteruit. Het fatale is dat de eerste symptomen van deze hartaandoening vaak alleen aan het verouderingsproces worden toegeschreven en niet door een arts worden onderzocht. Als gevolg hiervan wordt bij veel patiënten met tricuspidalis regurgitatie de diagnose pas gesteld als de ziekte al vergevorderd is en ze als hoogrisicopatiënt of spoedgeval in het ziekenhuis worden opgenomen.
In de leeftijdsgroep boven de 65 jaar lijdt één op de 30 mensen aan matige tot ernstige Tricuspidalisklepregurgitatie. Vrouwen hebben er beduidend vaker last van dan mannen. In veel gevallen is er naast tricuspidalisregurgitatie ook sprake van mitralisregurgitatie.

Als een van de kleppen niet meer goed sluit, wordt het hart zwaar belast omdat het bloed blijft terugstromen en de pompcapaciteit van het hart afneemt. Het moet harder werken om dezelfde hoeveelheid bloed te transporteren. Deze constante belasting kan leiden tot hartfalen. Mensen die al aan hartfalen lijden, kunnen ook hartklepinsufficiëntie hebben, wat de symptomen van het bestaande hartfalen verergert.

Stenose, d.w.z. de vernauwing van een hartklep, vaak door verkalking, kan ook hartfalen veroorzaken omdat er bij elke hartslag maar een kleine hoeveelheid bloed door de opening kan stromen.